در اصل سوم قانون اساسي وظايف دولت جمهوري اسلامي ايران بيان شده است. اين كه آيا دولت هاي پيشين و كنوني توانسته اند اين وظايف را انجام دهند پرسشي است كه نخبگان و كارشناساني كه در اين مسائل تبحر دارند بايد به آن پاسخ دهند.در بند يك اين اصل ايجاد محيطي مساعد براي رشد فضائل اخلاقي بر اساس ايمان و تقوي و مبارزه با كليه مظاهر فساد و تباهي ذكر شده است.اين كه محيط مساعد براي رشد نيكي و خجستگي اخلاقي چگونه محيطي است مي تواند تعاريف متفاوتي داشته باشد.يك نگاه اعتقاد دارد محيط ظاهر بايد كنترل شود تا اخلاقيات درون رشد پيدا كند.در اين نظر و ديدگاه كه در اين سال ها نگاه غالب حاكميت بوده است رنگ لباس ،مدل مو و لباس،نحوه انتشار كتاب و فيلم و موسيقي،نحوه  و شكل برگزاري آداب و مراسم مذهبي يك تعريف رسمي پيدا كرده است كه برخي  از اين تعاريف بيش از آن كه تعاريف عرفي بوده باشد تعاريف ايدئولوژي گرايانه با نگاهي  تنگ نظرانه بوده است.در بسياري از سال ها يي كه پشت سر گذاشته ايم متوليان حوزه هاي مختلف تحت كنترل دولت برداشت هاي شخصي و گروهي خود را در اين حوزه ها بسط و گسترش داده اند...
ادامه مطلب

زماني كه فرهنگ، دولتي شد ،رانت خواران فرهنگ فربه مي شوند و زبان چاپلوسي و چرب زباني گسترش مي يابد. نابلدان جاي سكان داران مي نشينند و كشتي فرهنگ را هدايت مي كنند. رانت خواري كه باب شد فرصت طلبان مرد ميدان مي شوند و با انواع و اقسام شيوه ها  مخالفان را از ميدان به در مي كنند.وقتي رانت خوار فرهنگي فربه شد ديگر كسي را ياراي مخالفت نيست.نتيجه اين مي شود كه آقايي بدون كمترين سابقه و تجربه فرهنگي و مطبوعاتي مي آيد با بودجه بيت المال روزنامه و نشريه با نفيس ترين كاغذ چاپ مي كند و براي فرهنگ اين مرز و بوم نسخه مي پيچد.اگر كسي به فرهنگ دولتي اعتراض كند به زشت ترين شيوه او را لجن مال مي كند...
ادامه مطلب